چکیده

هدف: این پژوهش با هدف بررسی رابطۀ اعتماد سازمانی و سکوت سازمانی کارکنان انجام شده است. روش:پژوهش از لحاظ هدف، کاربردی و از نوع توصیفی- همبستگی است. جامعۀ آماری شامل 759 نفر از کارکنان و اعضای هیئت علمی دانشگاه بوعلی ­سینا است. اندازۀ نمونه مطابق با فرمول کوکران، 198 نفر برآورد شد و نمونه‌برداری به شیوۀ تصادفی طبقه‌ای متناسب صورت گرفت. برای گردآوری داده‌ها از پرسشنامۀ اعتماد سازمانی پاین و سکوت سازمانی موریسون و میلیکن استفاده شد. پایایی هر دو پرسشنامه با استفاده از روش آلفای کرونباخ به ترتیب 0/91 و 0/92 محاسبه شد. به منظور تجزیه و تحلیل داده‌ها، از نرم‌افزارهای SPSS.20 و LISREL.8.53 استفاده شد که حاصل تحلیل ها در قالب شاخص های آمار توصیفی و آزمون های آمار استنباطی و مدل‌یابی معادلات ساختاری ارائه شده است.یافته‌ها: نتایج آزمون همبستگی پیرسون نشان داد که بین اعتماد سازمانی و ابعاد آن به استثنای بُعد نظارت و کنترل متقابل، با سکوت سازمانی رابطۀ منفی و معناداری وجود دارد. همچنین بررسی شاخص های برازندگی، حاکی از آن بود که مدل مورد استفاده در پژوهش از برازش قابل قبولی برخوردار بوده و منطبق بر مدل مفهومی پژوهش است. نتیجه‌گیری:ارتقای اعتماد سازمانی در بین کارکنان و اساتید دانشگاه یکی از عوامل ضروری در ترغیب کارکنان به ارائۀ پیشنهادها و نظرات سازنده دربارۀ مسائل پیش روی سازمان است

کلیدواژه ها: اعتماد سازمانی؛ سکوت سازمانی؛ بیان ایده‌ها؛ دانشگاه بوعلی‌سینا

نویسندگان:

پیمان پروری: کارشناس ارشد مدیریت اجرایی دانشگاه بوعلی‌سینا

روح الله سهرابی: استادیار گروه مدیریت، دانشکده علوم اقتصادی و اجتماعی دانشگاه بوعلی‌سینا همدان

 اسدالله نقدی: دانشیار گروه علوم اجتماعی، دانشکده علوم اقتصادی و اجتماعی، دانشگاه بوعلی‌سینا همدان

فصلنامه فرهنگ در دانشگاه اسلامی – دوره 6، شماره 18، بهار 1395.

برای مشاهده کامل مقاله روی فایل مقابل کلیک کنید.