چکیده مقاله:
مقدمه: نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران به عنوان یکی از مهم‌ترین سازمان‌ها و ارکان توسعه کشور برای انجام مناسب مأموریت ذاتی خود، یعنی تأمین نظم و امنیت، نیازمند مدیریت صحیح و مناسب در ابعاد گوناگون همچون فرایند توسعه استعدادها می‌باشد. از این‌رو، این پژوهش با هدف شناسایی و تبیین مؤلفه‌های مؤثر بر توسعه استعدادهای فرماندهی و مدیریتی ناجا انجام گرفته است. روش: روش پژوهش در این مقاله، ترکیبی (کیفی-کمی) و نوع پژوهش، توصیفی – تحلیلی است. جامعه آماری پژوهش، فرماندهان و مدیران ناجا بوده و حجم نمونه با استفاده از روش نمونه‌گیری هدفمند- اشباع نظری 13 نفر و شیوه تجزیه و تحلیل داده‌های کیفی با استفاده از کد‌گذاری باز، محوری و گزینشی انجام گرفته است. داده‌های کمی نیز با استفاده از آزمون رتبه‌ای فریدمن و آزمون t تک نمونه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته‌اند. یافته‌ها: نتایج حاصل از کدگذاری باز، محوری و گرینشی متن مصاحبه‌ها نشان می‌دهد که «توسعه استعدادها» شامل دو مؤلفه «آموزش استعدادها» و «توانمندسازی استعدادها»ست. نتایج آزمون فریدمن نشان میدهد که تفاوت معناداری بین میانگین رتبه‌ای دو مؤلفه توسعه استعداد‌های فرماندهی و مدیریتی ناجا وجود ندارد. نتایج آزمون t تک نمونه تأثیر دو مؤلفه آموزش استعدادها و توانمندسازی استعداد بر توسعه استعدادهای فرماندهی و مدیریتی ناجا نشان می‌دهد میانگین‌های محاسبه شده معنادار و بالاتر از حد متوسط است. نتیجه‌گیری: به‌طور کلی، در این پژوهش می‌توان نتیجه گرفت که بُعد توسعه استعدادهای فرماندهی و مدیریتی ناجا دارای دو مؤلفه آموزش استعدادها و توانمندسازی استعدادهاست.

کلیدواژگان: استعداد، مدیریت استعدادها، توسعه استعدادها، آموزش، توانمندسازی.

نویسندگان:

محمدعلی عامری ,حسن بختیاری ,محمدجواد کاملی ,نوذر امین‌صارمی

پژوهش نامه نظم و امنیت انتظامی – شماره 38, دوره دوم، تابستان 1396.

برای مشاهده کامل مقاله روی فایل مقابل کلیک کنید.