چکیده

هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه بین طردشدگی در محیط کار و نتایج شغلی (فرسودگی شغلی، خشنودی شغلی، رفتار شهروندی سازمانی) با توجه به نقش تعدیل گر سرمایه روانشناختی بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه کارکنان شرکت آب و نیروی شهر گتوند تشکیل می دهند که از بین آن ها تعداد 182 نفر با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه های طردشدگی در محیط کار، سرمایه روانشناختی، فرسودگی شغلی، خشنودی شغلی و رفتار شهروندی سازمانی بود. داده ها با استفاده از تحلیل رگرسیون سلسله مراتبی تعدیلی تحلیل شدند. نتایج نشان داد که طردشدگی در محیط کار رابطه مثبت و معنی دار با فرسودگی شغلی و رابطه منفی و معنی دار با خشنودی شغلی و رفتار شهروندی سازمانی دارد. به علاوه، نتایج حاکی از نقش تعدیل گر سرمایه روانشناختی در این روابط بود. نتایج حاکی از آن است که رابطه بین طردشدگی در محیط کار با فرسودگی شغلی زمانی قوی تر است که سرمایه روانشناختی پایین باشد. همچنین، رابطه بین طردشدگی در محیط کار با خشنودی شغلی و رفتار شهروندی سازمانی زمانی قوی تر است که سرمایه روانشناختی بالا باشد.

کلیدواژگان: طرد شدگی در محیط کار، سرمایه روانشناختی، فرسودگی شغلی، خشنودی شغلی، رفتار شهروندی سازمانی

نویسندگان:

کیومرث بشلیده ، سیدحمید موسوی ، نسیم خواجه پور ، مصطفی بهارلو

فصلنامه پژوهش های نوین روانشناختی – دوره 10، شماره 40، زمستان 1394.

برای مشاهده کامل مقاله روی فایل مقابل کلیک کنید.